21 Οκτωβρίου 1972. Το μοιραίο δρομολόγιο Κέρκυρα – Αθήνα

Share:

Το δικινητήριο «τουρμποελικοφόρο» ιαπωνικής κατασκευής της «Ολυμπιακής» απογειώθηκε από την Κέρκυρα στις 7.55 μ.μ. με προορισμό την Αθήνα, με 49 επιβάτες και 4μελές πλήρωμα. «H πτήση μας προς την Αθήνα θα γίνη σε ύψος 3.000 μέτρων και υπολογίζουμε να προσγειωθούμε στο Ελληνικό στις 9.06 λεπτά», αναγγέλλει από τα μεγάφωνα του αεροπλάνου η αεροσυνοδός.
Μετά την απογείωση, το αεροπλάνο βγήκε πάνω από τα σύννεφα και με «σχετικές» αναταράξεις κατά τη διαδρομή έφθασε μέχρι την Κόρινθο. Το ραντάρ του Ελληνικού είχε στην οθόνη του το αεροσκάφος που αντιμετώπιζε δυσκολίες, Ο ελεγκτής εναερίου κυκλοφορίας το έχανε πολλές φορές από την οθόνη του. Οι πυρήνες των καταιγίδων φαίνονται και αυτές σα στίγματα μέσα στο ραντάρ, τον έκαναν πολλές φορές να αμφιβάλει αν το μικρό φωτεινό στίγμα στην οθόνη ήταν το αεροπλάνο ή ο πυρήνας κάποιας καταιγίδας.

Και τότε ο ελεγκτής εναερίου κυκλοφορίας αποφασίζει να αλλάξει το ύψος πτήσεως του αεροπλάνου στον ασύρματο του οποίου φθάνει η εντολή:
ΠΥΡΓΟΣ: Ολυμπιακή 506. Αλλάξατε επίπεδο πτήσεως. Πετάξτε στα 15.000 πόδια διότι oι καταιγίδες καθιστούν δυσχερή την αναγνώρισή σας.
Με την εντολή αυτή συμμορφώνεται αμέσως ο πιλότος. Ο καιρός, όμως και σ’ αυτό το ύψος δεν είναι καλός. Ο ελεγκτής του ραντάρ δίνει νέες οδηγίες στον πιλότο να πετάξει προς νότο. Μ’ αυτήν του την εντολή βγάζει προς στιγμή το αεροπλάνο από την κανονική του πορεία, αλλά παράλληλα το βοηθάει να αποφύγει τις καταιγίδες και τους κινδύνους που περικλείουν. Σε λίγο, πάντα με τη βοήθεια του ραντάρ το αεροπλάνο προσεγγίζει προς το αεροδρόμιο.
ΠΥΡΓΟΣ: Θα προσγειωθής αμέσως ή θα φύγης και θα επιστρέψης αργότερα;
ΠΙΛΟΤΟΣ: Τώρα αμέσως, αν είναι ελεύθερος ο διάδρομος.
ΠΥΡΓΟΣ: Θα βρης ένα σύννεφο μπροστά σου. Αν μπης μέσα θα βρεθής σε δύσκολη θέσι, απομακρύνσου αμέσως και κατευθύνσου προς την Κόρινθον. Πρόσεξε, υπάρχει καταιγίδα…
ΠΙΛΟΤΟΣ: Οκέυ, ευχαριστώ… (προς Πύργο Ελέγχου): Έρχομαι για προσγείωσι. Βρίσκομαι σε απόστασι τριών μιλίων…
ΠΥΡΓΟΣ: Οκέυ… Τώρα προσγειώνεται ένα Μπόινγκ της Ολυμπιακής, θα ρωτήσω από τον κυβερνήτη του στοιχεία και θα σε ενημερώσω.
ΠΙΛΟΤΟΣ: Ευχαριστώ…
ΠΥΡΓΟΣ: Η ορατότης είναι 500 πόδια, έχει κραδασμούς, αλλά τα φρένα του λειτούργησαν κανονικά… Μπορείς να προσγειωθής…
Ώρα 9.31 μ.μ. του Σαββάτου.
ΠΙΛΟΤΟΣ: Οκέυ, προχωρώ… (ώρα 9.31). Αυτή τη στιγμή μπαίνω στο σύννεφο. Μόλις βγω προσγειώνομαι αμέσως…
ΠΥΡΓΟΣ: Να βρίσκεσαι σε διαρκή επαφή. Είναι επικίνδυνα… Οκέυ;
Αυτή ήταν η τελευταία φράση του κυβερνήτη προς τον Πύργο Ελέγχου. Ένα λεπτό αργότερα θα έπρεπε να είχε προσγειωθεί… Ο Πύργος Ελέγχου κάλεσε αρκετές φορές το μοιραίο αεροπλάνο, αλλά δεν πήρε απάντηση. Ξαφνικά το φωτεινό στιγματάκι που απεικονίζει το αεροπλάνο στην οθόνη εξαφανίζεται.
ΠΥΡΓΟΣ: Ολυμπιακή 506, πού είσαι, δεν σε βλέπω.
ΣΙΓΗ ΘΑΝΑΤΟΥ
ΠΥΡΓΟΣ: «506», με ακούς;

Και τότε σήμανε συναγερμό. Ήταν, όμως, πολύ αργά… Κανείς δεν ήξερε πως είχε πέσει το αεροπλάνο. Ακόμα και ο Πύργος, που σήμανε συναγερμό διατηρούσε την ελπίδα πως ίσως την τελευταία στιγμή το αεροσκάφος θα είχε απομακρυνθεί λόγω καταιγίδας. Όσο περίεργο και να φαίνεται, την τραγική είδηση την ανήγγειλε ένας από τους διασωθέντες επιβάτες.

Ο πρώτος διασωθείς

Ό ζωγράφος Ν. Στεφάνου, υπήρξε ο πιο ψύχραιμος απ’ όλους, μόλις διαπίστωσε πως το αεροπλάνο έπεσε στη θάλασσα, γδύθηκε για να μην τον δυσκολεύουν τα ρούχα, έμεινε μόνο με το σλιπ. Άνοιξε την πόρτα και βούτηξε στη θάλασσα. Μετά από είκοσι περίπου λεπτά βγήκε στη στεριά και τράβηξε για τους θαλάμους του ΠΙΚΠΑ. Μόλις έφθασε στο κεντρικό κτίριο, είδε από την τζαμένια πόρτα μερικές νοσοκόμες. Άνοιξε την πόρτα και είπε στις έντρομες νοσοκόμες.
– Έπεσε στη θάλασσα το αεροπλάνο της Ολυμπιακής απ’ την Κέρκυρα. Ήμουνα επιβάτης και σώθηκα. Τηλεφωνήστε στην Ολυμπιακή και πέστε ότι έπεσε το αεροσκάφος της…

Δραματικαί περιγραφαί των διασωθέντων

Ο Χρήστος Γκαγκανάτσος εργαζόταν ως υπάλληλος το καλοκαίρι σε μπουτίκ της Κέρκυρας. Πήρε το αεροπλάνο να επιστρέψει στην Αθήνα για τις σπουδές του.
– Η πτήση ήταν κανονική από την Κέρκυρα;
– Πολύ κανονική. Στις 9.15 το βράδυ μας ειδοποίησαν ότι το αεροπλάνο θα καθυστερούσε την προσγείωση κατά 15 λεπτά, λόγω κυκλοφοριακής συμφορήσεως στο αεροδρόμιον Ελληνικού. Δεν ανησυχήσαμε ούτε όταν το αεροπλάνο άρχισε να χάνη ύψος. Νομίζαμε ότι η καθυστέρησις των 15 λεπτών θα είχε συντομευθή χρονικώς και ότι άρχιζε η προσγείωση. Δεν μπορούσαμε να δούμε έξω γιατί έβρεχε και ήταν σκοτάδι. Ξαφνικά τρανταχθήκαμε, ή άτραχτος άρχισε να γεμίζη νερά. Μια γυναίκα αλλοδαπή άνοιξε την πίσω πόρτα του αεροπλάνου. Από εκεί βγήκα.
– Πώς έφτασες μέχρι την πόρτα;
– Κολυμπώντας.
– Μέσα στην άτρακτο;
– Μάλιστα μέσα στην άτρακτο.

Ακούστηκε ένας τρομερός κρότος

Ένας από τους διασωθέντες, ο Μιχ. Κανταρτζόπουλος, περιέγραψε ως ακολούθως το δυστύχημα: «Κατά τις 9.20 ο πιλότος μας ανήγγειλε ότι η προσγείωση θα καθυστέρηση για 15 λεπτά, επειδή οι διάδρομοι του αεροδρομίου δεν ήταν ελεύθεροι. Μετά τέσσαρα λεπτά βλέποντας από το παράθυρο είδα τα φώτα της Βούλας ψηλότερα από το αεροπλάνο. Αυτό μ’ έκαμε να ανησυχήσω. Την ίδια περίπου στιγμή ακούστηκε ένας τρομερός κρότος και αμέσως έσβησαν τα φώτα.
Έλυσα τότε τη ζώνη ασφαλείας και προχώρησα προς τα εμπρός. Καθόμουν στην 14η σειρά. Τότε αντιλήφθηκα μια μεγάλη τρύπα στην άτρακτο όπου έμπαινε νερό.
Αμέσως γύρισα πίσω προς την αριστερή πόρτα της ουράς, όπου αρκετοί επιβάτες και μία αεροσυνοδός έβγαιναν. Σε λίγο βρέθηκα στη θάλασσα. Ήταν καμμιά δεκαριά εκεί γύρω. Αρχίσαμε να κολυμπούμε, τα κύματα ήταν μεγάλα, έβρεχε, η κηροζίνη είχε χυθή στη θάλασσα. Όλα τούτα έκαναν πολύ δύσκολο το κολύμπι. Δεν μπορούσαμε ν’ αναπνεύσουμε»…

ΠΗΓΗ: averoph.wordpress.com

Previous Article

Επιχείρηση της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας. Διέσωσαν και… κατσικάκι

Next Article

Εθελοντική δράση από την ΠΙΝ για τον καθαρισμό του παλαιού λιμανιού (Καίκια)

Σχετικά Άρθρα