Ροή Ειδήσεων​      Επικοινωνία      Τοπικά

Αποκατάσταση μιας σπάνιας έκδοσης της Αναγνωστικής Εταιρίας από το Κοινωφελές Ίδρυμα Ιωάννη Σ. Λάτση

Υποστηρίξτε το έργο μας – υιοθετήστε ένα βιβλίο

Βασική μας μέριμνα αποτελεί η συντήρηση και η ψηφιοποίηση των παλαιών βιβλίων της Αναγνωστικής Εταιρίας.

Λαμβάνοντας υπ’ όψη την παλαιότητα, τη σπανιότητα και τη γενικότερη κατάσταση των παλαιοτύπων, έχουμε κατ’ αρχήν επιλέξει 496 βιβλία τα οποία χρήζουν άμεσης σωστικής παρέμβασης, και χρειάζονται επεμβατική συντήρηση/ψηφιοποίηση.

Επειδή το συνολικό οικονομικό κόστος αποκατάστασής τους είναι τεράστιο, η Διοικητική Επιτροπή απευθύνει έκκληση στα μέλη και στους φίλους της Αναγνωστικής, προκειμένου να υποστηρίξουν την προσπάθειά μας και να σώσουν ένα βιβλίο!

Κάθε ενδιαφερόμενος έχει τη δυνατότητα να επικοινωνήσει μαζί μας στο τηλ. 26610 39528, η μέσω της ηλεκτρονικής αλληλογραφίας, στο: anagnostikicorfu@gmail.com, να επιλέξει ένα βιβλίο (ή και περισσότερα), και να αναλάβει το κόστος της συντήρησής του.

Έτσι, θα έχει την ηθική ικανοποίηση ότι διέσωσε ένα σημαντικό πνευματικό αποτύπωμα και ότι θα συνδεθεί με αυτό το ιστορικό πνευματικό έργο στο διηνεκές.

Αυτονόητο είναι ότι -εφόσον ο ανάδοχος του βιβλίου το επιθυμεί- θα δημοσιοποιείται ειδική ευχαριστήρια αναφορά, ενώ το όνομά του (που θα καταγράφεται στον ειδικό κατάλογο αναδόχων βιβλίων) θα συνοδεύει την ταυτότητα του βιβλίου.

Συντήρηση – Αποκατάσταση του Πρώτου Τόμου των «Ελληνικών Χρονικών» (1824)

Τον Απρίλιο του 2021, ολοκληρώθηκε η επεμβατική συντήρηση – αποκατάσταση του πρώτου τόμου των «Ελληνικών Χρονικών» (1824).
Ο βιβλιοδετημένος τόμος, ο οποίος εναπόκειται στη βιβλιοθήκη της Εταιρίας μας, προέρχεται από τη συλλογή του Στέφανου (Νάκη) Πιέρη και είχε υποστεί αρκετές φθορές στους δύο σχεδόν αιώνες που πέρασαν αφ’ ότου τυπώθηκαν τα φύλλα στο αγωνιζόμενο Μεσολόγγι.

Την πρωτοβουλία και το σχετικό κόστος συντήρησης ανέλαβαν ο πρόεδρος και τα μέλη της Διοικητικής Επιτροπής της Αναγνωστικής Εταιρίας, αφιερώνοντας τη συμβολική αποκατάσταση αυτής της εμβληματικής περιοδικής έκδοσης των επαναστατημένων Ελλήνων, στη μνήμη του αλησμόνητου συνεργάτη και πολύτιμου φίλου Άγη Τσαγγαράκη, ο οποίος υπηρέτησε την Αναγνωστική Εταιρία από τη θέση του Ταμία της Δ.Ε. με ευσυνειδησία και ουσιαστική συνεισφορά, για μία πενταετία. Όμως, δυστυχώς, έφυγε πρόωρα από κοντά μας, τον Ιούνιο του 2020.

Τα «Ελληνικά Χρονικά» εκδίδονταν από τον Ελβετό γιατρό Ιωάννη-Ιάκωβο Μάγερ, από τον Ιανουάριο του 1824 έως τον Φεβρουάριο του 1826. Ήδη τον Δεκέμβριο του 1823 είχε δημοσιευτεί αναγγελία της έκδοσης, καθώς κι ένα έκτακτο φύλλο με τίτλο Πρόδρομος των Ελληνικών Χρονικών. Αν και πρόθεση του Μάγερ ήταν η εφημερίδα να εκδίδεται δυο φορές εβδομαδιαίως, συχνά κυκλοφορούσε με διακοπές, επειδή «… αι συνεχείς ζημίαι, τας οποίας από τον εχθρικόν πυροβολισμόν πάσχει η τυπογραφία, γίνονται αιτίαι αναπόφευκτοι ταύτης της διακοπής.», όπως γράφει ο ίδιος ο μαχητικός εκδότης. Τα πρώτα φύλλα εκδόθηκαν στο πιεστήριο του Δημήτριου Μεσθενέα, το οποίο από τον Απρίλιο του 1824 εμπλουτίστηκε με το πιεστήριο και τα τυπογραφικά στοιχεία, τα οποία μετέφερε στην Ελλάδα ο Βρετανός συνταγματάρχης Λ. Στάχνοπ, εκ μέρους του Φιλελληνικού Κομιτάτου του Λονδίνου.

Στην πλούσια και ποικίλη ύλη των «Ελληνικών Χρονικών», που διαπνέονταν από φιλελεύθερο πνεύμα, συγκαταλέγονται άρθρα γνώμης, για την ποίηση, την φιλολογία, για σημαίνουσες προσωπικότητες, ιστορίες φιλελληνισμού, μεταφράσεις ξένων δημοσιευμάτων, προκηρύξεις και Διαγγέλματα της Διοίκησης, επιστολές και ειδήσεις για τη δράση των φιλελληνικών κομιτάτων και φυσικά πληροφορίες για τις πολιτικές εξελίξεις και τις πολεμικές συγκρούσεις. Ιδιαίτερης σπουδαιότητας και πολύτιμη πηγή για την Ιστορία της Επανάστασης είναι η ημερολογιακή καταγραφή των γεγονότων κατά τους τελευταίους μήνες της πολιορκίας.

Η διάδοση της εφημερίδας ήταν ευρεία, με συνδρομητές στα Επτάνησα, την Πελοπόννησο, την Ήπειρο, το Κάιρο και την Κωνσταντινούπολη και αλλού. Η κυκλοφορία της σταμάτησε στις 20 Φεβρουάριου του 1826, λίγο πριν την Έξοδο του Μεσολογγίου, εξαιτίας της καταστροφής του τυπογραφείου από εχθρικά πυρά.

Αποκατάσταση μιας σπάνιας έκδοσης της Αναγνωστικής Εταιρίας από το Κοινωφελές Ίδρυμα Ιωάννη Σ. Λάτση

Με τη χορηγία του Κοινωφελούς Ιδρύματος Ιωάννη Σ. Λάτση (https://www.latsis-foundation.org) συντηρήθηκε μια σπάνια έκδοση του 16ου αιώνα που ανήκει στη βιβλιοθήκη της Αναγνωστικής Εταιρίας Κερκύρας.

Η συγκεκριμένη επεμβατική συντήρηση, ουσιαστικά εγκαινιάζει τη συστηματική προσπάθεια αποκατάστασης όλων των παλαιτύπων της Εταιρίας μας, μερικά από τα οποία έχει «υιοθετήσει» το Κοινωφελές Ίδρυμα Ιωάννη Σ. Λάτση.

Οφείλουμε θερμές ευχαριστίες στο Κοινωφελές Ίδρυμα Ιωάννη Σ. Λάτση για την ουσιαστική υποστήριξή του στο έργο μας. Ελπίζουμε να βρει πολλούς μιμητές.

Η διαδικασία «υιοθεσίας» ενός βιβλίου της Αναγνωστικής περιγράφεται αναλυτικά στον ιστότοπο της Εταιρίας: https://anagnostiki-etairia-kerkyras.eu/arxiki/h-etairia/kane-dwrea/.

Πληροφορίες για το βιβλίο:

ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΥ ΚΥΡΗΝΑΙΟΥ ΥΜΝΟΙ ΜΕΤΑ ΤΩΝ ΣΧΟΛΙΩΝ –

ΓΝΩΜΑΙ ἐκ διαφόρων ποιητῶν φιλοσόφων τε καί ῥητόρων συλλεγεῖσαι.

Callimachi Cyrenaei hymni, cum scholiis nunc primum æditis –

Sententiae ex diversis poëtis oratoribusque ac philosophis collectæ, non ante excusæ. BASILIAE MDXXXII

(Βασιλεία,  H. Froben & N. Episcopius, 1532).

Πρόκειται για μια πολύ ενδιαφέρουσα και σπάνια αναγεννησιακή έκδοση, που περιλαμβάνει στο πρώτο μέρος της (σελ. 8-66) τους «Ὕμνους» του Καλλιμάχου, (ενός σημαντικότατου ποιητικού έργου της Ελληνιστικής Περιόδου) και στο δεύτερο μέρος της (σελ. 67-245) μια πλούσια συλλογή ποικίλων αποφθεγμάτων από 140 σπουδαίες προσωπικότητες του αρχαίου κόσμου. 

Το βιβλίο τυπώθηκε στη Βασιλεία της Ελβετίας, το 1532. Εκδότης ήταν ο Hieronymus Froben (1501-1563), γιός του σπουδαίου Ελβετού ουμανιστή Johann Froben και προσωπικός φίλος του Έρασμου. Η δράση της οικογένειας Froben και του περίφημου τυπογραφείου της, έκαναν την Βασιλεία ένα από τα σπουδαία εκδοτικά κέντρα της Όψιμης Αναγέννησης.

Στην «Epistola» που προτάσσεται, μαρτυρείται και ο επιμελητής του πονήματος. Πρόκειται για τον Βοημό ευγενή και λόγιο Sigismund Gelen (1497-1554). Ο Gelen μετά τις σπουδές του στην Πράγα, μετέβη στην Ιταλία όπου και έγινε κοινωνός της Αναγέννησης. Εκεί έμαθε ελληνικά από τον Κρητικό λόγιο Μάρκο Μουσούρο (1470-1517), ο οποίος ήταν δάσκαλος και του Έρασμου αλλά και μαθητής του Ιανού Λάσκαρι. Επιστρέφοντας στην Βοημία, ο Gelen απογοητεύτηκε από την κατάσταση που επικρατούσε στον εκεί ακαδημαϊκό χώρο, και κατέφυγε στην Βασιλεία. Εκεί, εργάστηκε στους Froben, ως εκδότης και επιμελητής.

Αξίζει να αναφέρουμε ότι η πρώτη έκδοση των Ύμνων έγινε στη Φλωρεντία, το 1496, από τον Βυζαντινό λόγιο Ιανό Λάσκαρι με τη χορηγία του Πιέρου των Μεδίκων, ενώ την ίδια χρονιά στην Κέρκυρα ο Γεώργιος Μόσχος είχε αντιγράψει τους Ύμνους του Καλλιμάχου (σημερινός κώδικας Vat.gr 1379). Εν τούτοις, είναι άξιο προσοχής το γεγονός πως ήδη στο α΄ μισό του 16ου αιώνα συναντάμε αμιγώς ελληνικές εκδόσεις (χωρίς αντιπαραβολή λατινικής μετάφρασης) και στην Κεντρική Ευρώπη.

Ο Καλλίμαχος ο Κυρηναίος θεωρείται από τους σημαντικότερους ποιητές και λογίους της Πτολεμαϊκής Αιγύπτου (3ος αι. π.Χ.). Αποτέλεσε την κινητήριο δύναμη για τη συγκέντρωση και την οργάνωση της βιβλιοθήκης του περίφημου «Μουσείου» της Αλεξάνδρειας, κάτι που τον καθιστά τον πρώτο καταλογογράφο στην ιστορία της Βιβλιοθηκονομίας. Στο σπουδαίο συγγραφικό έργο του περιλαμβάνονται οι «Πίνακες», οι οποίοι αποτελούν έναν ογκώδη κατάλογο όλων των έως τότε έργων της ελληνικής γραμματείας, μαζί με τις βιογραφίες των δημιουργών τους. Σημαντικότερο πόνημά του θεωρούνται τα «Αίτια», ενώ συνέγραψε ακόμη διάφορες διατριβές. Η επιρροή του στα γράμματα ήταν τόσο έντονη που με το όνομά του συνδέονται δύο διακριτά ποιητικά κινήματα, ένα στην ελληνιστική Αλεξάνδρεια και ένα στην Ρώμη του μεταιχμίου μεταξύ της «Res Publica» και της Αυτοκρατορίας.

Οι «Ὕμνοι» αποτελούν το μοναδικό έργο του σπουδαίου ποιητή που έχει σωθεί ολόκληρο έως τις μέρες μας. Σε αυτό, ο ποιητής έγραψε 6 ύμνους, οι οποίοι μπορούν να χωριστούν σε δύο κατηγορίες. Η πρώτη είναι οι μιμητικοί ύμνοι προς τον Απόλλωνα, την Δήμητρα και την Αθηνά, οι οποίοι παραδίδονται στον αναγνώστη ως αναπαράσταση θρησκευτικής τελετής. Η δεύτερη είναι οι μη-μιμητικοί προς τον Δία, την Δήμητρα και τη Δήλο, μέσω των οποίων δεν επιδιώκεται η αναπαράσταση κάποιας ιεροτελεστίας.

Ενδεικτική βιβλιογραφία:

Nesselrath, H.-G. (2001). Εισαγωγή στην Αρχαιογνωσία: Τόμος Α’ Αρχαία Ελλάδα. Αθήνα: Εκδόσεις Δημ. Ν. Παπαδήμα.

Στάικος, Κ. Σ. (2020). Το Μουσείο και η Βιβλιοθήκη των Πτολεμαίων στην Αλεξάνδρεια: Το Όραμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου για ένα Καθολικό Πνευματικό Κέντρο. Αθήνα: Εκδόσεις Άτων.

Τζιβάρα Π. (2003) Σχολεία και Δάσκαλοι στη βενετοκρατούμενη Κέρκυρα (16ος -18ος αι.) Αθήνα: Εκδόσεις  Σταμούλη.

Ροή Ειδήσεων

  • All
  • ΠΟΛΙΤΙΚΗ
  • ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
  • ΤΟΠΙΚΑ